Nasıl olduysa Hoca eÅŸeÄŸinden düştü. Mahallenin çocukları etrafına toplandılar. Kıkır kıkır gülüşüp alay etmeye baÅŸladılar. Hoca “Aman çocuklar, bu kadar gülecek ne var?” dedi. “Ben zaten inecektim.”

Hoca AkÅŸehir gölünün kıyısına gitti. Yanında getirdiÄŸi bir çanaktan göle kaşık kaşık yoÄŸurt mayası döküp karıştırıyordu. Oradan geçen biri ne yaptığını sordu. Hoca “Gölü mayalıyorum” dedi. “Aman Hoca, sen ÅŸaşırdın mı? Göl maya tutar mı hiç?” Hoca “Tutmaz bilirim, ama ya birde tutarsa……Düşün oÄŸul, ya tutarsa” diye cevapladı adamı

Bir ahbap topluluğunda Hoca’nın eline iş olsun diye bir saz tutturmuşlar:

-Onlar perdeyi bulamazlar, aramak için gezinip dururlar. Ben buldu işte. Niçin boşu boşuna gezinip durayım, demiş. Gülmüş