Vantrolok eline geçirdiği kukla ile konuşuyor ve aptal sarışın fıkraları anlatıyormuş. Gösterisi biraz ilerledikten sonra birden orta sıralardan sarışın bir kadın ayağa kalkmış ve yükses sesle :
- Afedersiniz !
Bu çıkış üzerine vantrolog ve kalabalık durmuşlar ve sarışına bakmaya başlamışlar, sarışın :
- Görüyorum ki sarışınların ne kadar aptal olduğuna dair şakalar yapmaktasınız. Peki söyler misiniz, bu kanıya nereden vardınız ? Tek suçumuz saçımızın rengi mi yani ? Sizin bu yaptığınınz ırkçılık olmuyor mu ? Kadınların birçoğunun sarışın olduğu ülkelerdeki kadınlara hakaret etmiş olmuyor musunuz ? Tanımadığınız bu kadar kadına ettiğiniz hakaretler sizi rahatsız etmiyor mu ? Söyler misiniz ?!!
Bunun üzerine vantrolog çok mahçup ve üzgün bir yüz ifadesi ile :
- Åžey, … ben özür dilerim, … sadece ÅŸaka yapıyordum. EÄŸer sizi …
Sarışın Vantrolog’un sözünü keser ve :

- Ben sizle konuşmuyorum bayım. O elinizdeki küçük terbiyesiz adamla konuşuyorum ! Siz onu savunmayın, o cevap versin

Brandi adında sarışın bir iÅŸ kadınının iÅŸleri çok kötü gidiyormuÅŸ. Ä°flas edince yardım için Tanrıya baÅŸvurmaya karar vermiÅŸ. Gece yatmadan baÅŸlamış duaya; “Tanrım, iflas ettim ve iÅŸyerimi kaybettim. EÄŸer yakın zamanda elime para geçmezse evimi de laybedeceÄŸim. Lütfen Lotoyu kazanmamı saÄŸla.” Ertesi gün o haftanın loto çekiliÅŸi yapılmış ve baÅŸka biri kazanmış. Yine bir loto çekiliÅŸi öncesinde kadın yine dua etmiÅŸ;”Tanrım, iÅŸyerimi kaybettim, evim, kaybettim, eÄŸer yakın zamanda elime para geçmezse arabamı da kaybedeceÄŸim. Lüften yarınki lotoyu kazanmamı saÄŸla.” Ertesi gün lotoyu yine bir baÅŸkası kazanmış. Sonraki loto arefesinde kadın yine dua etmeye baÅŸlamış;”Tanrım, beni neden unuttun? Ä°ÅŸyerimi, evimi, arabamı kaybettim, çok zor durumdayım, lütfen, lütfen bu seferki lotoyu kazanmamı saÄŸla da iÅŸlerimi yoluna koyayım.” Birdenbire ortalık ilahi bir beyaz ışıkla aydınlanırken gök aralanmış ve Tanrı seslenmiÅŸ:
- Brandi kızım, Lotoyu kazanmak için önce Loto bileti alman lazım…

Bir sarısın, bir kızıl ve bir esmer kız yanmakta olan bir binanın çatısında mahsur kalmışlar. itfaiye hemen olay mahalline gelmiş, gerekli cihazları cıkarmışlar.Catıdan atlayanları tutmak icin yanlarında getirdikleri carşafı tuttuktan sonra, çatıya doğru seslenmişler;
“Atla. Bu tek sanşımız”.
Esmer olan kız çatının kenarına kadar gelmiş ve kendisini aşağıya bırakmış. Tam çarşafa gelirken, itfaiyeciler birden çarşafı kenara çekmişler. Esmer kız domates salçası gibi yere yapışmış.
Itfaiyeciler tekrar catıya seslenmişler;
“Hadi atla. Yoksa kurtulamayacaksın.” Kızıl saçlı aÅŸağıya bağırmış;
“Atlamam. Biraz once yaptığınız gibi çarÅŸafı çekersiniz siz”.
Ä°tfaiyeciler; “Hayır, çekmeyiz. Biz sadece esmerler icin bunu yaparız”. Boyle söylenince, kızıl saçlı da kendisini çatıdan aÅŸagıya bırakmış. Itfaiyeciler esmer kızda oldugu gibi yine aniden çarÅŸafı kenara çekince, kızıl saclı da elmalı kek gibi yere serilmiÅŸ.
Çatıda sadece sarışın kalmış. itfaiyeciler daha once de yaptıkları gibi;
“Atla, atla. Yoksa yanarak oleceksin”.
Sarışın; “Kesinlikle atlamam. Ä°ki arkadaşım atladığında çarÅŸafı çektiniz. Ben atlarken de çekersiniz”.
itfaiyeciler; “Kesinlikle cekmeyecegiz. Söz veriyoruz”.
Sarışın kız; “Bakın, sizin çarÅŸafı çekmeyeceÄŸinize güvenemiyorum. ÅŸimdi çarÅŸafı yere bırakın ve etrafından çekilin…